Leah Eve Bent 6 en 7 dagen jong.

Vliegangst en dan toch nog foto’s gemaakt in de lucht. Het was even zweten, maar het blijft een mooi gezicht:-D

Afgelopen weekend ben ik samen met Thomas caches gaan zoeken. Mijn eerste in United Kingdom, zijn allereerste cache.

Pas 5 jaar oud ging hij al rennend achter het pijltje aan. Vol enthousiasme op weg naar de schat. De eerste cache kon hij niet vinden, maar die lach toen ik de box uit de holte van een boom trok, geweldig. De tweede cache heeft hij zelf gevonden, deze lag op eenzelfde manier verstopt. En toen er ook nog een plastic soldaatje in zat die hij mocht meenemen in ruil voor de twee coins uit Nederland, was hij helemaal verkocht.

Vol trots op de foto met de box.

Op dit moment aan het lezen:

Een soort familie – Kees van Beijnum

Wieringen, jaren tachtig. Teun Draaijer en zijn oudere broer lijden onder de uitzonderingspositie die hun gezin inneemt binnen de gemeenschap van de boerse geboren Wieringers. Regelmatig vormen zij het doelwit van uitsluiting en pesterijen. Ieder op geheel eigen wijze proberen de jongens op school en op straat te overleven. Maar dan keert zijn broer radicaal de idealen en verwachtingen van zijn ouders de rug toe en raakt het gezinsleven ontwricht. Teuns positie is ondraaglijk: moet hij voor zijn broer of voor zijn ouders kiezen?

Jaren later keert Teun met zijn zoontje terug naar de plek van zijn jeugd, maar het is geen sentimental journey. De noodlottige nacht waarin het familieconflict ten slotte uitmondde, is hem altijd blijven achtervolgen.

Vandaag een mooie dag om eens een fijne wandeling te maken. Dus Vogelplas – GCPGFM. Deze stond al enige tijd op mijn to-do-list van caches in de omgeving.
Parkeerplaats was snel gevonden en de wandeling kon beginnen. Van WP1 liepen we naar WP2, waar de eerste vraag beantwoord moest worden. Maar het enige dat wij zagen was een paal. Gelukkig dat Sandrakim72 deze multi kort geleden heeft gedaan, want om hier al af te haken, dat zou een grote teleurstelling zijn.
Richting WP3 hebben we heel wat moois voorbij zien komen. Diverse vlinders en een witte reiger. Genieten dit.
De waypoints die we tegenkwamen waren goed te vinden, hoewel er bij ieder waypoint toch een afwijking van zo’n 15 meter was. Maar borden zie je gelukkig niet zo snel over het hoofd. Halverwege nog een een kijkje genomen bij Nano Vogeltjeskijken. Om vervolgens bij WP4 lang opgehouden te worden door een vogelaar die heel veel te vertellen had. We waren al bang dat het de hele toch zo zou gaan, want bij Nano Vogeltjes kijken hadden we ook al een lang gesprek gehad met een vogelaar.
Maar gelukkig, we konden verder op pad zonder dat de vogelaars ons aanhielden:-)
WP7 heb ik nooit gevonden. Dat wil zeggen, hetgeen er ooit heeft gestaan. Maar dat is niet zo heel raar, het staat er immers niet meer. Met wat logisch nadenken hebben we toch het goede antwoord gevonden. En later werd dit ook bevestig door Sandrakim72.
Bij WP14 hebben we even wat gedronken en wat gegeten. De wandeling naar WP17 verliep zonder problemen. Het stuk vond ik persoonlijk iets minder dan het hele stuk ervoor. Maar dat kwam waarschijnlijk ook omdat het na WP14 een heel stuk drukker was. Bootjes werden hier aan en afgevoerd en heel vakantie Nederland leek hier aan het strand te liggen.
Op het bankje van WP17 even zitten rekenen en uiteindelijk de munitiekist gevonden. Zat geen logrol in (?), wel een papier waar de 4 vorige cachers al op hadden gelogd. Dus ik heb mijn naam ook op dat papier gezet. Muggen waren hier trouwens erg actief.

Hieronder wat foto’s.

Tijdens een wandeling door Haaksbergerveen op zoek naar de cache GCPP11-Haaksbergerveen

Nadat ik gisteren met een hele groep Wij Sporen niet! – GC24AH7 (zie blog) heb gefietst, wilde ik vandaag in hetzelfde thema verder gaan. Dat wil dus zeggen dat Marie en ik samen een wandeling hebben gelopen van 8 kilometer over een oude tramlijn. Het stuk dat wij hebben gelopen is van Oudenhoorn naar Zuidland. Om die wandeling te wandelen heb ik eerste een aantal mysteries opgelost. Allemaal spelletjes. Memory, domino, Wie is het?, pictionary, mikado, dingbats, yatzhee en scrabble. Al deze spelen gaven ieder een coordinaat naar een cacheplek, waar een mooi doosje of koker op ons lag te wachten. Na het vinden van deze serie caches konden we nog een bonuscache in deze serie scoren. Natuurlijk hebben we ook die gevonden. Tot slot hebben we in de plaatselijke dorpscafe wate gedronken en konden we om 17.00 uur weer terug naar huis Hieronder wat foto’s van deze geslaagde dag