Sommige dingen kunnen snel gaan. Half november kom ik uit mijn werk en zie ik dat er een huis te koop is gezet, paar tientallen meters van mijn huis. Als ik uit mijn raam kijk, zie ik het staan. Leuk huis, in dezelfde buurt dus, leuke straat, leuke mensen, waar ik er een aantal van ken. Wanneer ik dit tijdens het eten aan Marie vertel, blijkt zij dat ook gezien te hebben. En nog veel belangrijker, we blijken allebei interesse te hebben. We besluiten een afspraak te maken bij een hypotheekadviseur om te kijken of we uberhaupt een hypotheek kunnen krijgen voor dit huis.

5 December stond die afspraak gepland en na een klein uurtje blijkt dat we een kapitaal kunnen lenen, waar dit huis in past. Helemaal enthousiast bellen we een aankoopmakelaar en een paar dagen later zitten we om de tafel om een en ander te bespreken. Afspraak wordt gemaakt om het huis van binnen te bekijken, want van buiten kunnen we het het wel willen, maar van binnen….

Allemaal extra spannend omdat wij zowel de bewoners kennen en hun buren als hun verkoopmakelaar. En het is toch echt niet ons plan om bekend te maken dat wij oog hebben voor dit huis. De verkoopmakelaar begint zijn praatje over het huis en de omgeving, de buurt en de ligging van scholen, winkels etc. Ja duh, dat weten we allemaal al:-D Wanneer wij het huis hebben gezien en weer op weg naar ons eigen huis gaan, zien we net de eigenaar in zijn auto de hoek om komen. Even flinke stappen maken dus om niet gezien te worden.

In ons eigen huis aangekomen kunnen we het nergens anders meer over hebben. We willen dat huis hebben. Dus  nog eens contact gezocht met onze aankoopmakelaar en een nieuwe afspraak gemaakt om samen met hem op stap te gaan. En hoewel hij wel kleine dingen ziet die opgeknapt dienen te worden, is ook hij enthousiast over dit huis. Tja, dan rest ons nog maar 1 ding…bieden.

En dat bieden ging sneller dan wij dachten. Want binnen een week waren zowel de verkopers als wij tevreden over het bod en was de deal gesloten. Onze hypotheekadviseur is nu bezig met een offerte aan te vragen bij de bank en rest ons alleen nog hun goedkeuring.

Dus huis is verkocht onder voorbehoud!!!

Afgelopen zaterdag was het weer eens tijd om wat te gaan cachen. Nadat we terug zijn uit Denemarken is het daar niet meer van gekomen, na wat Pinnetjes van Lol in Nieuwveen dan. Het plan was om Yin te gaan doen. M_I_Casa en Leo_M stonden te popelen om deze cache boven water te krijgen en ik was uitgenodigd om ook een duik te nemen. Want als ik ze “cache boven water krijgen” dan bedoel ik dat ook. Yin ligt namelijk in Zegerplas in Alphen aan den Rijn. Zo’n 20 meter uit de kant en zo’n 2 á 3 meter diep.

Op de afgesproken plaats aangekomen stonden er al aardig wat teams te wachten. Bandjes werden opgeblazen, snorkels en duikbrillen werden te voorschijn gehaald en nadat we helemaal compleet waren kon het avontuur beginnen. Overigens waren de meeste teams op uitnodiging van Leo_M gekomen, hij was namelijk ook nog eens jarig. Maar die teams hadden deze cache al in de pocket, dus konden zij ons mooi aanmoedigen en foto’s maken van het geheel.

M_I_Casa, Leo_M en ik hadden ons omgekleed en konden het water in. Niet eens zo heel koud, als je eenmaal door was. Maar een zonnetje had voor ons wel prettig geweest. M_I_Casa had gezorgd voor een touw van 20 meter, die Leo_M behendig om een steen vastbond. De afstand was bepaald. Op de plek van wat het nulpunt moest zijn, doken Leo_M en ik er lustig op los. M_I_Casa zorgde voor het strak houden van het 20-metertouw. Maar hoe wij ook doken en hoe de “beste stuurlui staan aan wal” ons ook aanmoedigden, cache werd niet gevonden. Het uitzicht op de bodem was goed, maar behalve waterplantjes en de benen van M_I_Casa was het niks.

Even uitrusten op de kant, krachtvoer in de vorm van roomsoesjes naar binnen werken en dan…nah, okee, nog 1 poging dan.

Leo_M en ik gingen het water weer in (M_I_Casa was er niet uitgekomen) en wederom op het door ons bepaalde nulpunt aan de duik. En nu kwam Leo_M al snel boven met het magsche woord “‘khebum”. Ik nam het touw van 3 meter van hem aan en dook naar beneden. Inderdaad, daar was het doosje. Het gele doosje was zwart geworden van de alg. Het touw moest er om heen gewikkeld worden, zodat we ook weer wisten waar deze teruggeplaatst moest worden. Mijn taak dus. Na een paar duiken zat het touw vast en kon het doosje naar boven gehaald worden.

Op de kant even loggen en wat cacheonderhoud. Met de gegevens uit het doosje konden we ook nog Yang en YinYang doen om vervolgens een drankje te halen en te proosten bij Leo_M op de vondst en zijn verjaardag.

Foto’s zijn gemaakt door Lizoe, filmpjes zijn gemaakt door Twinlife

En dan is het de laatste dag in Denemarken. Morgenvroeg weer naar huis. Tijd gaat snel als het gezellig is. Nog even snel dat uitzicht bekijken en nog even snel naar Stege. En oja, nog even wat caches zoeken, ik wil zo graag de 700e in Denemarken vinden (dat is niet gelukt). En waar zat toch die snoepjesfabriek, kunnen we daar ook nog even langs. Koffers pakken en nog een keer heerlijk eten in Denemarken. Tak Denemarken en Tag Mon.

Vandaag naar Præstø geweest om wat cultuur op te snuiven. We wilden heel graag de kerk van Præstø zien, die opmerkelijk is vanwege de drie grote zijkapellen en trapgevels. Daarnaast wilde we graag naar Nyso. Daar staat een landhuis dat gebouwd is in 1670 in Nederlandse barokstijl.

Een paar dagen eerder hadden we al wat jongelui zien rondlopen met een matrozenpet op het hoofd. Marie dacht dat het mode was, maar dat kon ik niet geloven. Er waren meiden en jongens die met zo’n pet op liepen, waarvan ik zeker wist dat ze dat niet zouden doen onder dwang. Even navraag gedaan bij wat bewoners en bleek dat het een traditie is voor geslaagden. Iedereen die zijn eindexamen heeft gehaald doet zo’n pet op, zo kan iedereen zien dat ze geslaagd zijn. Toen wij in Præstø liepen zagen we een legerbus voor met matrozenpetjes. De traditie wil dat iedere examenklas in zo’n bus wordt rondgereden door het hele eiland. De bus rijdt langs de ouders van de geslaagde en daar krijgen zij eten en vooral veel drank. Harde muziek en gezelligheid rijdt zo het hele eiland rond.

Nadat we Præstø en Nyso hadden gezien, zijn we verder gereden naar Kalvehave. Daar heb je heel fraai uitzicht op één van de vele bruggen die Denemarken telt.

Vandaag hebben we eigenlijk niet zo heel veel bijzonders gedaan. Beetje genieten van het uitzicht dat we hebben in de tuin. Dus vooral kijken wat de paarden aan het doen zijn en genieten van de vogels die vrolijk twitteren en kwetteren. Vanmiddag beetje in Stege rondgelopen en wat boodschapjes gedaan voor het ontbijt. op weg terug naar huis nog langs een of ander mozaiek atelier gereden. En ‘s avonds rondgereden en wat caches gezocht en gevonden op mooie plekjes. Al met al een relax dagje Denemarken.

Tænkebænkene, of vrij vertaald, denkbanken.

Een geweldig project in Denemarken, Sjaelland. Tænkebænken staan op plekken om het “geluid van de stilte” te ervaren. Er staan nu in totaal 50 Tænkebænken in Sjealland. De Tænkebænken is een houten bank met daarop een metalen plaat. Op die metalen plaat staat een frament van een gedicht, een gezegde, een liedje of een verlangen.

De Tænkebænke is mij opgevallen door het cachen. Er bestaat een serie van 20 caches in Sjaelland die allemaal in de titel het woord “Tænkebænken” hebben. Iedereen die een aantal van caches uit deze serie doet, zal het opvallen dat er een bankje staat en er een geweldig mooi uitzicht is. Een ideaal rustmoment.

Ik heb van alle Tænkebænkene die er op dit moment zijn een hele kaartenserie op de kop weten te tikken. Een project dat is gefotografeerd door Morten Pihl. Waarbij op iedere kaart de tekst van de Tænkebænkene is gezet + motivatie, inclusief gps coordinaten.

Jeg går på jord, som jeg selv finder ord for:
En klode af storskrald, en have af guld.
Så rammer en spørgende skygge min skulder:
Hvor længe endnu før du selv er muld?

Michael Falch, 2006

Op naar de ‘grote’ stad. Næstved zal de grootste stad zijn die wij deze vakantie bezoeken. Eigenlijk wilde we ook nog naar Kopenhagen, maar we hebben besloten dat we dat een keer in een weekend doen. Het is veel te mooi weer hier om een dag in Kopenhagen te gaan lopen en dan nog niet alles te hebben gezien:-D

Dus Næstved. Eerst maar eens langs de touristinformation, want dat we naar Næstved wilde dat wisten we wel, maar wat we daar moesten, dat wisten we dus niet. Maar de touristinformation had een hele fijne rondwandeling door de stad. Deze wandeling zou ongeveer een uur in beslag nemen, maar ik ben met Marie, dus dat kan wel wat uitlopen. Maar vakantie hè, dus alle tijd van de wereld.

Wandelend trokken we door het centrum van Næstved met de St. Pederskerk gebouwd in de middeleeuwen, Het badhuis, waar alleen nog de lijnen van de muren te zien zijn. De rest ligt onder de grond. Diverse mozaïekkunstwerken, her en der verspreid over de stad. De oudste straat van Næstved, waar nu vooral gewinkeld wordt. St. Mortenskerk, ook even een cache meegenomen die heel listig was verstopt. De trol van Næstved, waarvan de legende is dat de monniken hem de stad uit hebben gejaagd door de klokken te gaan luiden. De trol schrok daar zo van dat hij een zak zand over zijn schouder wierp. En daar ligt tot de dag van vandaag nog steeds een heuvel met zand overgroeit met gras, duh.

Marie wilde nog even een kleine omweg maken om naar een mozaïekatelier te gaan, maar daar aangekomen leek de fiscus de hele boel leeg gehaald te hebben. Jammer want het schijnt wel heel mooi en modern mozaïekkunstwerken te zijn geweest.

Uiteindelijk waren we rond 13.00 uur aan de wandeling van ongeveer een uur begonnen en lieten we ons rond 19.00 uur neervallen bij een restaurantje.

Næstved, een stad om absoluut eens te bekijken.

Vandaag zijn we er op uitgetrokken richting Vordingborg. Een stadje dat middeleeuws moet aandoen, maar wat achteraf wel een beetje tegen viel. Laat ik zeggen dat we er meer van hadden verwacht. Vordingborg wordt aangeduid als een grotere stad, maar Stege is eigenlijk net zo groot, maar wel veel karakteristieker.

Wat wel heel leuk is in Vordingborg is het slot. Maar ook meer omdat er hele leuke dingen worden georganiseerd voor kinderen. Zo kunnen zij zich daar kleden als ridder en zijn er diverse activiteiten. Denk hierbij aan het slaan van munten zoals die in die tijd werden gemaakt. Of het maken van sieraden die de jongvrouwen destijds droegen.

Wij hebben een stadwandeling gemaakt die voornamelijk over de stadsmuren liep. Alleen waren er zeer veel authentieke details verwaarloosd of gewoon verdwenen.

Nadat we het wel gezien hadden in Vordingborg zijn we naar Masnedofort gereden. Dat fort is gelegen op het eiland Masnedo direct onder Vordingborg. Het Masnedofort is gebouwd in 1912-1915 en de 255 mannen van de kust artillerie beschermden, vanuit hun fort, de kust van Falster. Vandaag de dag wordt het fort gebruikt om tentoonstellingen te geven en zijn de vaste bewoners van het fort een kudde geiten en schapen.

Wakker geworden van de regen. Het stort hier gewoon. Maar in de verte wordt het alweer lichter. En dat is maar goed ook, want vandaag staat een toer aan de zuidkant van Mon op de planning. Wat uitzichtpunten bekijken en naar Klintholm Havn.

Via diverse dorpjes gereden. En dan bedoel ik ook echt dorpjes, 3 huizen en je bent er al weer uit. Maar allemaal zo leuk, donkerblauw of kanariegeel. Heel gekleurd. En dan de zon die door de donkere wolken heen schijnt. Het geeft al die granenvelden een hele mooie groene kleur. Ik word er helemaal vrolijk van.

Maar goed, we zijn dus vertrokken vanuit Magleby en vandaar naar Busemarke gereden. Via Busemarken naar Mandemarke en daar zijn we gestopt. Want boven op de heuvel lag een…cache. Mooie wandeling naar boven dus, voelde de spieren van de wandeling op de Klint, twee dagen hiervoor. Nadat we hier nog een tijdje hadden rondgelopen zijn we weer verder gereden. Via Busene naar de volgende cache in de buurt van Busene Havn. Eigenlijk zijn we verder zo door gegaan. Stukje rijden, stukje wandelen, cache oppikken en weer verder. In Klintholm Havn aangekomen, hebben we de route gevolgd volgens de brochure. Deze haven is eigenlijk veel kleiner dan ik had verwacht. Het ene deel is voor de zeilers die over zee naar Denemarken komen. Allemaal vakantiegangers, de een met een nog mooiere en grotere zeilboot dan de ander. Het andere deel is de visafslag. Op de pier van de haven lag een cache, alleen..welke pier. Er waren er nog al wat. Kwestie van het pijltjes volgen en dan kom je er van zelf, denk je dan. Maar dat was niet zo. Want aan het einde van de pier moest ik toch nog een metertje of 30 verder. Goed, dan over de andere pier…ook hier moest ik nog een metertje of wat verder. Zo’n 90 meter. Er bleef nog 1 pier over die volgens mijn GPS logisch was, maar dat was een pier die bestond uit rotsblokken. Niet echt een pier om overheen te wandelen. Toch maar gedaan, al werd wandelen meer klimmen, klauteren en springen. Hier en daar sprongen de muizen voor mij uit. Maar aan het eind van de pier hing daar dan toch een cache. Met een touw in het water. Je moet er wat voor over hebben om een puntje te scoren in Denemarken.

Nadat we terug reden naar huis zijn we nog langs 1 cache gereden. Dus weer parkeren, uitstappen, zoeken en vinden. Niet zo veel bijzonders dus, maar ik was wel de tweede die deze cache vond. Blijkt dat de Kruimeldief van Denemarken een avondje daarvoor heeft zitten reviewen. Gelukkig zitten er hier niet zulke enthousiaste golddiggers als in Nederland:-)

Vandaag zijn we eens een kijkje gaan nemen op Nyord. Een eilandje linksboven Mon met zo’n 50 inwoners en 40 huizen. In 1846 werd het aantal inwoners zo groot (die 50 inwoners dus) dat er zelfs een kerkje werd gebouwd. Sinds 1968 is dit eiland met Mon verbonden door middel van een brug. Deze brug is tussen zonsondergang en zonsopgang gesloten en alleen met een drukknop open te maken. De brug sluiten ze dan af voor de vossen die in de nacht hun eten komen halen op het eiland. Het eiland is 5 km breed. Het bijzondere aan dit eiland is dat het erg moerassig is en dus een heel klein gedeelte is maar bewoonbaar. Het grootste deel van het jaar staat meer dan de helft van het eiland onder water. Op dit eiland zijn heel veel verschillende vogels te bewonderen. En de uitzichten zijn bijzonder mooi.

Aangekomen op Nyord gaan we natuurlijk eerst eten. Er is 1 restaurant en daar wordt alleen maar visgerechten geserveerd. Een lunch zoals wij die kennen dat hebben ze daar niet. Het is gelijk een heel avondmaal, op welk tijdstip van de dag je ook aankomt. Er werd ons aangeraden om de vis van de dag te eten en dat was in dit geval schol. Dus doe maar… Komt de serveerster met 5 mega grote schollen aan, groente en aardappels voor 5 personen en een overheerlijke roomsaus. Tja, het is onbeleefd om je eten te laten staan, dus gingen wij aan de slag en hadden we een heerlijk avondmaal voor 5 personen als lunch verwerkt. Voor de Denen is deze portie heel normaal omdat zij de lunch als belangrijkste maaltijd van de dag beschouwen.

Met volle buikjes zijn we aan de stadswandeling gegaan. Niet te hard lopen want anders ben je er echt zo door heen. De haven, het kerkje, het dorpsgemeenschaphuis en diverse uitkijkpunten bezichtigt. Een bijzonder leuk eiland dat zeker de moeite waard is.

Rond half 6 zijn we vertrokken naar Marlon en Tobias. Daar waren we met nog wat Deense vrienden, die net als Marlon en Marie uit Limburg komen en net als Marlon zich hebben gevestigd in Denemarken. Ik was dus de Hollander in het buitenland bij de Nederlanders, de echte buitenlander zo gezegdJ.  Marlon had rosbief op de bbq gelegd en diverse salades gemaakt. Ondanks de lunch eerder deze dag, kon ook het diner zeer gewaardeerd worden. Het was een gezellige avond met interessante mensen (en gelukkig met dezelfde humor:-D)